برای نصب و نگهداری خازن ها چه اقداماتی باید رعایت شود؟

مبانی خازن ها

خازن ها انرژی را به شکل بار الکتریکی ذخیره می کنند که با اتصال به مدار آزاد می شود. آنها معمولاً از دو صفحه فلزی ساخته می شوند که توسط یک ماده عایق به نام دی الکتریک از هم جدا شده اند.

خازن و کاربردهای آن

خازن ها در بسیاری از دستگاه های الکتریکی استفاده می شوند تا میزان برق عبوری از آنها را کاهش دهند. آنها را می توان در انواع دستگاه های الکترونیکی از جمله رادیو، تلویزیون، کامپیوتر، سیستم های انتقال برق و موتورها یافت.

آنها همچنین می توانند برای محافظت از تجهیزات الکتریکی در برابر نوسانات ولتاژ خطرناک و نویز استفاده شوند. به عنوان مثال، آنها می توانند موج های موجود در منبع تغذیه AC را فیلتر کنند و همچنین می توانند برای تبدیل جریان متناوب (AC) به جریان مستقیم (DC) استفاده شوند.

خازن ها چیست؟

یک خازن از دو صفحه فلزی تشکیل شده است که بین آنها یک شکاف وجود دارد. شکاف ممکن است با خلاء یا یک ماده عایق مانند هوا پر شود. هنگامی که صفحات فلزی به صورت موازی قرار می گیرند، میدان الکترواستاتیکی ایجاد می کنند که بارها را جذب و دفع می کند. این باعث می شود بارهای مثبت و منفی هر صفحه با هم ترکیب شوند و باری در خازن ایجاد کنند.

ظرفیت خازن را می توان با واحدهایی به نام فاراد اندازه گیری کرد. یک خازن 1-فاراد می‌تواند یک کولن شارژ را در ولتاژ ۱ ولت ذخیره کند.

انواع مختلفی از خازن ها و اندازه ها وجود دارد، بنابراین قبل از استفاده از آنها باید دفترچه راهنمای سازنده را به دقت مطالعه کنید. سازنده باید توصیفی از خازن، ظرفیت و درجه بندی آن بر حسب فاراد ارائه دهد.

نحوه تست خازن

طبق IEC 61000-4-8:2002، یک خازن باید از نظر مقاومت عایق آن آزمایش شود. مقاومت عایق در یک محیط کنترل شده با سرعت ثابت و برای مدت حداقل یک دقیقه اندازه گیری می شود.

این اندازه گیری با استفاده از یک دستگاه خارجی مانند ولت متر انجام می شود و معمولاً همزمان با خواندن ولتاژ داخلی انجام می شود. سپس اندازه گیری های حاصل جمع می شوند تا یک اندازه گیری کلی از مقاومت عایق خازن بدست آید.

در یک بانک خازنی، هر خازن موجود در بانک باید به طور جداگانه از نظر مقاومت عایق و توانایی آن در تخلیه برق ذخیره شده به یک سیستم حفاظتی آزمایش شود. این برای اطمینان از ایمنی سیستم حفاظتی و خود سیستم حفاظتی است.

خازن باید از اجزای دیگری که می‌توانند به طور ناخواسته برق ذخیره شده را تخلیه کنند، جدا شود. این جداسازی باید با استفاده از یک مدار جداگانه برای سیستم حفاظتی و یک آرایش جداسازی ثانویه مانند فیوز یا قطع کننده مدار انجام شود.

طبق IEC 61000-4-9:2007، خازن باید برای توانایی آن در حفظ شارژ آزمایش شود. ظرفیت خازنی را می توان با واحدهایی به نام pF اندازه گیری کرد.