فیوز از چه ماده ای ساخته شده است؟

فیوز را فیوز نیز می گویند که طبق استانداردهای بین المللی به عنوان «پیوند فیوز» تعریف می شود. این یک قطعه الکتریکی است که برای اطمینان از عملکرد ایمن مدار در مدار نصب می شود. امروزه با کوچکتر شدن و یکپارچه شدن محصولات، شکل و اندازه فیوزها نیز بسیار متفاوت از فیوزهای سنتی است. به عنوان مثال، فیوزهای تلفن همراه باید با روند شارژ سریع مطابقت داشته باشند و جریان های لحظه ای زیادی را تحمل کنند. برای دستیابی به عملکرد محافظتی آن، نیاز به فیوزها بیشتر و بیشتر می شود. پس فیوز از چه ماده ای ساخته شده است؟ آیا می توان آن را با سیم مسی جایگزین کرد؟ بیایید با هم نگاهی بیندازیم:

 

 

1. مواد تولیدی

 

فیوز باید یک سیم فلزی باشد که به آسانی ذوب شود تا در زمان زیاد جریان داشته باشد تا بتواند نقش محافظتی ایفا کند، معمولاً از سیم آلیاژ سرب - آنتیموان استفاده می شود. مواد فیوز عمدتا از آلیاژهای با نقطه ذوب پایین مانند آلیاژ آلومینیوم آنتیموان ساخته شده است. عنصر اصلی صفحه آلومینیوم آلیاژ آلومینیوم منیزیم آلومینیوم است و برای تقویت سختی آن مقدار کمی منیزیم یا سایر مواد فلزی به آن اضافه می شود. آلیاژ آلومینیوم با منیزیم به عنوان عنصر افزودنی اصلی به دلیل مقاومت خوب در برابر خوردگی، آلیاژ آلومینیوم ضد زنگ نیز نامیده می شود.

 

از آنجایی که خود فلز است، هدایت حرارتی و استحکام آن بسیار برجسته است. صفحه آلومینیومی آلیاژ آلومینیوم منیزیم سبک وزن، چگالی کم، اتلاف گرما خوب و مقاومت در برابر فشار قوی است که می تواند به طور کامل الزامات محصولات 3C را برای یکپارچگی بالا، سبکی، کوچک سازی، مقاومت در برابر ضربه، محافظ الکترومغناطیسی برآورده کند. و دفع گرما چندین بار سفت تر از جعبه های پلاستیکی سنتی است، اما وزن آن تنها یک سوم است.

 

2. آیا می توان به جای آن از سیم مسی استفاده کرد؟

 

به طور کلی، این امکان پذیر نیست، زیرا مقاومت سیم مسی کم است، بنابراین انرژی داخلی تولید شده در هنگام عبور جریان کم است و نقطه ذوب مس نسبتاً بالا است. بدون عملکرد مدار حفاظتی، به راحتی می توان فیوز را منفجر کرد.

 

می توان از آن به عنوان یک اورژانس موقت استفاده کرد. یک فرض اصلی این است که باید به مقدار جریان مجاز مدار، جریان مجاز سیم مسی و جریان فیوزینگ توجه کنید. اما نباید برای مدت طولانی از آن استفاده کرد، در غیر این صورت، خطر ایمنی اضافه بار وجود خواهد داشت که ممکن است به راحتی باعث آتش سوزی اتصال کوتاه شود. دلیل اینکه فیوزها از فلزاتی با نقطه ذوب پایین مانند سرب و قلع استفاده می کنند این است که می توانند از تجهیزات الکتریکی و مدارهای الکتریکی محافظت کنند. هنگامی که بار جریان بیش از حد زیاد باشد، مدار ممکن است از بین برود. با این حال، اگر از فیوز سرب قلع استفاده شود، نقطه ذوب آن پایین است و هنگامی که جریان بیش از حد زیاد باشد، برای محافظت از دستگاه الکتریکی منفجر می شود. نقطه ذوب مفتول مسی بسیار بالاتر از نقطه ذوب سرب و قلع است و در صورت زیاد بودن جریان ذوب نمی شود که به وسایل برقی آسیب می رساند. اگر به طور موقت آن را پیدا نکردید، می توانید از سیم مسی برای تعویض موقت آن استفاده کنید، اما پس از پیدا کردن آن باید در اسرع وقت آن را تعویض کنید.

 

بنابراین در مقررات ایمنی برق استفاده از سیم مسی، سیم آهنی و سیم آلومینیومی به جای فیوز ممنوع است. چون برقکارهای معمولی یا برخی افراد که متوجه نمی شوند کورکورانه هسته یا سیم آهنی سیم های معمولی را به چاقوی سوئیچ وصل می کنند و از آن استفاده می کنند. هنگامی که مدار بیش از حد بارگذاری می شود، چاقوی سوئیچ عملکرد بیمه خود را از دست می دهد و باعث آتش گرفتن خط می شود. غیر معمول نیست که آمپرمتر بسوزد و باعث تصادفات جدی شود. اگر اتصال کوتاهی در مدار وجود داشته باشد، حتی خطرناک تر است. هنگامی که سوئیچ روشن می شود، قوس به طور جدی اپراتور را می سوزاند و حتی باعث تصادفات مرگبار می شود. بنابراین، مقررات فنی ایمنی برق فعلی هنوز هم دارد: در هر صورت استفاده از سیم مسی و سیم آهنی به جای فیوز هرگز مجاز نیست.

 

 

3. اقدامات احتیاطی

 

(1) از فیوز خیلی نازک استفاده نکنید. اگر فیوز خیلی نازک باشد، جریان معمولی که از آن عبور می کند به راحتی منفجر می شود و باعث قطع برق غیر ضروری می شود.

 

(2) یک فیوز مناسب باید انتخاب و استفاده شود. جریان فیوز فیوز معمولاً 1.5~2.{4}} برابر جریان نامی است. به عنوان مثال، اگر مجموع توان همه وسایل برقی در مصارف معمولی خانگی از 1100 وات بیشتر شود، فیوز 5-آمپر را انتخاب کنید و از فیوز شماره 20 با قطر 0.98 میلی متر استفاده کنید. هنگامی که جریان از 7.5 آمپر تا 10 آمپر تجاوز می کند، فیوز برای رسیدن به هدف حفاظت، فیوز خودکار منفجر می شود.

 

(3) اگر فیوز انتخاب شده و استفاده شده مطابق با مشخصات باشد و فیوز اغلب سوخته باشد، به این معنی است که مدار الکتریکی و تجهیزات الکتریکی مشکل دارد و باید از یک برقکار خواسته شود تا علت را پیدا کند و خطر پنهان را برطرف کند. به موقع. فیوز ضخیم را به دلخواه تعویض نکنید به سادگی آن را با سیم مسی یا سیم آهنی تعویض کنید.

 

 

(4) هنگام نصب فیوز روی کلید برق (سوئیچ) مجاز به کار با برق روشن نیست. کلید برق باید از هم جدا شود تا منبع تغذیه قطع شود. فیوز را به مدت یک هفته در جهت عقربه های ساعت دور پیچ بست بچرخانید و با واشر پیچ را ببندید تا فیوز را خیلی سفت نکنید تا محکم سفت شود. علاوه بر این، فیوز نباید خیلی محکم بین سایر پیچ های بست کشیده شود و باید حاشیه ای برای جلوگیری از آسیب دیدن فیوز وجود داشته باشد. معمولاً کلید برق و فیوز را نمی توان در معرض دید قرار داد و برای اطمینان از ایمنی، پوشش باکلیت باید پوشانده شود.

 

(5) فیوز در استفاده روزانه منفجر می شود: حالت اول این است که وسط شکسته است اما هر دو طرف سالم هستند، جریان بار بیش از حد باعث می شود فیوز منفجر شود یا فیوز آسیب ببیند و نقطه ذوب پایین بیاید، اما جریان خیلی بزرگ نیست حالت دوم این است که فیوز با سوختن فیوز کاملا ذوب می شود و در اطراف پیچ بست، آثار سوختگی و خاکستری سیاه و سفید وجود دارد. این ناشی از اتصال کوتاه لحظه ای منبع تغذیه است و جریان اتصال کوتاه بسیار زیاد است. کورکورانه فیوز ضخیم تری نصب کنید بدون اینکه دلیل آن را بیابید. برای جلوگیری از آسیب به وسایل برقی و ایجاد آتش سوزی.