انرژی جدید توسعه خودروهای سبک وزن را تسریع می کند. ریخته گری یکپارچه به عنوان یک ابزار کلیدی

 

در 2 اکتبر020، نقشه راه فناوری خودروهای صرفه جویی در انرژی و انرژی جدید 2.0، که توسط انجمن مهندسین خودرو چین سازماندهی و گردآوری شده بود، منتشر شد، که الزاماتی را برای مصرف سوخت در هر واحد ارائه می کرد. 100 کیلومتر انواع وسایل نقلیه. پیش بینی می شود که در سال 2030، خودروهای انرژی نو در کشور من 40 درصد از کل فروش را به خود اختصاص دهند و مصرف سوخت خودروهای سواری در هر 100 کیلومتر به 3.2 لیتر برسد که به هدف "کربن دوگانه" پاسخ می دهد. از دیدگاه خودروهای سوخت‌رسان، میانگین مصرف سوخت خودرو با وزن کل خودرو همبستگی مثبت دارد و سبک وزن بودن خودرو نقش مثبتی در کاهش مصرف سوخت خودروهای سنتی دارد. طبق تحقیقات، به ازای هر 10% کاهش وزن خودرو، حداکثر 5-10% صرفه جویی در سوخت حاصل می شود. به ازای هر 100 کیلوگرم کاهش وزن خودرو، مصرف سوخت در هر 100 کیلومتر را می توان 0.{15}}.6 لیتر کاهش داد.

 

در سال‌های اخیر، ضریب نفوذ وسایل نقلیه جدید انرژی در کشور من همچنان در حال افزایش بوده است، اما "اضطراب برد" هنوز مصرف‌کنندگان را از خرید خودروهای انرژی جدید محدود می‌کند. به طور کلی، یک وسیله نقلیه با سوخت سنتی پس از پر کردن بنزین می‌تواند بیش از 500 کیلومتر را طی کند، در حالی که برد اکثر وسایل نقلیه الکتریکی حدود 300-500 کیلومتر است که همچنان یک شکاف باقی می‌گذارد.

 

 

 

 

وسایل نقلیه انرژی جدید می توانند اضطراب برد را به روش های زیر حل کنند:

 

(1) بهبود چگالی انرژی باتری. "ساخت کشور من 2025" برنامه توسعه باتری های لیتیومی را به وضوح تعریف می کند: در سال 2020، چگالی انرژی باتری به 300Wh/kg خواهد رسید. در سال 2025، چگالی انرژی باتری به 400Wh/kg خواهد رسید. در سال 2030، چگالی انرژی باتری به 500Wh/kg خواهد رسید.

 

(2) تعداد بسته های باتری را افزایش دهید و وزن را کاهش دهید. در مقایسه با وسایل نقلیه انرژی سنتی، وسایل نقلیه با انرژی جدید به دلیل سیستم سه الکتریکی خود اغلب 10٪ سنگین تر از وسایل نقلیه سوختی هستند. افزایش تعداد بسته های باتری می تواند برد را افزایش دهد، اما وزن کل بسته باتری 900 کیلوگرم است که 42.7٪ از کل جرم خودرو را تشکیل می دهد. بنابراین می توان دریافت که یکی از راه های مهم افزایش برد، کاهش وزن خودرو است.

 

سبک وزن کردن خودروها یک روند اصلی در توسعه صنعت خودرو است. مسیرهای دستیابی به سبک وزن عمدتاً شامل مواد، فرآیندها و ساختارها است. وزن را می توان در قسمت های مختلف کاهش داد، از جمله قدرت، بدنه، شاسی، تزئینات داخلی و خارجی.

 

بر اساس «تحلیل روند توسعه صنعت خودروی سبک چین و گزارش پیش‌بینی چشم‌انداز سرمایه‌گذاری (2023-2030)» منتشر شده توسط شبکه گزارش گوانیان، در حال حاضر، جهت‌های سبک وزن شرکت‌های خودروسازی عبارتند از:

1. استفاده از آلیاژ آلومینیوم به جای فولاد در شاسی خودرو، قدرت، بدنه، جعبه باتری و سایر قطعات؛

2. استفاده از پلاستیک به جای فولاد برای تزئینات داخلی و خارجی.

3. استفاده از فرآیند ریخته گری یکپارچه. تولید سبک وزن را می توان در هر پیوندی از قطعات خودرو به دست آورد، و شرکت های اصلی تولید قطعات در داخل و خارج از کشور متعهد به تولید سبک وزن هستند.

 

 

آلیاژ آلومینیوممواد کلیدی برای خودروهای سبک وزن است.

آلیاژ آلومینیوم یکی از بهترین مواد سبک وزن در این مرحله است. در حال حاضر، بسیاری از مدل های اصلی از بدنه های تمام آلومینیومی استفاده می کنند و بیشتر مواد تعلیق جلو و عقب نیز از آلیاژ آلومینیوم ساخته شده اند. درجه آلومینیوم سازی بالاتر و بالاتر می رود و تولید سبک وزن به بیشترین میزان می رسد.

 

در حال حاضر ضریب تبدیل آلومینیوم مورد استفاده در شاسی، بدنه، سیستم ترمز و ... پایین است. در ده سال آینده، ضریب نفوذ آلومینیوم مورد استفاده در بسیاری از قطعات اصلی خودروها به میزان قابل توجهی افزایش خواهد یافت. "نقشه راه صرفه جویی در انرژی و فناوری انرژی های نو" وزارت صنعت و فناوری اطلاعات پیشنهاد می کند که هدف مصرف آلومینیوم برای هر خودرو در کشور من در سال 2025/2030، 250 کیلوگرم برای خودرو و 350 کیلوگرم برای خودرو باشد. انتظار می رود مصرف آلیاژ آلومینیوم در هر خودرو در سال 2030 در مقایسه با سال 2021 دو برابر شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ریخته‌گری یکپارچه یک فناوری پیشرفته برای سبک‌سازی است و شرکت‌های متحرک اول موانع بالایی ایجاد خواهند کرد.

 

خودروسازی سنتی شامل چهار فرآیند اصلی است: مهر زنی، جوشکاری، رنگ آمیزی و مونتاژ. از جمله مهر زنی عبارت است از فشار دادن ورق های فلزی به اجزای مختلف مورد نیاز بدنه خودرو و سپس استفاده از جوش یا پرچ برای ساخت قطعات آلومینیومی بزرگ. ریخته گری یکپارچه از یک دستگاه ریخته گری با تناژ بالا برای تبدیل مهر و جوش به ریخته گری استفاده می کند، دو مرحله اول را در یک مرحله ترکیب می کند، چندین قسمت جداگانه و پراکنده را به شدت یکپارچه می کند و مستقیماً قطعات بزرگ را ریخته می کند.

 

دو مدل تجاری برای ریخته گری یکپارچه وجود دارد. یکی مدل خود توسعه یافته است: OEM مستقیماً ماشین‌های ریخته‌گری، مواد، قالب‌ها و سایر مواد را خریداری می‌کند و کارخانه خود را برای تولید قالب‌های ریخته‌گری می‌سازد. شرکت های خودروسازی نماینده شامل تسلا، شیائوپنگ و ولوو هستند. دیگری مدل تدارکات است: OEM مستقیماً دایکستینگ را از تولیدکنندگان دایکاست خریداری می کند و سازندگان دایکاست مواد مرتبط را خریداری می کنند و دایکستینگ را پس از تولید به OEM تحویل می دهند. شرکت های خودروسازی نماینده شامل Weilai و Ideal هستند. در درازمدت، به دلیل هزینه بالای کارخانه‌ها و خطوط تولید خودساخته برای OEMها، و این واقعیت که فروش خودرو ممکن است به یک عامل سرکوب کننده در استفاده از ظرفیت تبدیل شود، انتظار می‌رود مدل تدارکات به جریان اصلی بلندمدت تبدیل شود.

 

از منظر زنجیره صنعتی، بالادست زنجیره صنعت ریخته‌گری یکپارچه، تولیدکنندگان ماشین‌های ریخته‌گری، مواد و قالب‌ها، میان‌دست کارخانه‌های ریخته‌گری آلیاژ آلومینیوم و OEM‌های خود توسعه‌یافته است، و پایین‌دست آن است. OEM های خریدار

 

از منظر موانع ورود، ریخته گری یکپارچه همچنین دارای موانع فنی نسبتاً بالایی است که مزیت اولین حرکت سازندگان را افزایش می دهد.

 

 

اگر می خواهید بیشتر بدانیدآلیاژ آلومینیوم، لطفا با ما تماس بگیرید. ما یک تیم حرفه ای برای ارائه پاسخ و خدمات به شما داریم.