آسیای جنوب شرقی به دنبال انرژی تجدیدپذیر برای امنیت انرژی است

امتیاز کلیدی

• به گفته مرکز انرژی آسه‌آن، سوخت‌های فسیلی همچنان بر ترکیب انرژی منطقه غالب هستند و در سال 2020 حدود 83 درصد را در مقایسه با سهم انرژی‌های تجدیدپذیر 14.2 درصدی در مدت مشابه تشکیل می‌دهند.
• ذوالفقار یورنعیدی، مدیر مدل سازی انرژی و برنامه ریزی سیاست در این مرکز، گفت که چنین "وابستگی عظیم" به سوخت های فسیلی آسیب پذیری منطقه را در برابر شوک های قیمت انرژی و محدودیت های عرضه افزایش می دهد.

آسیای جنوب شرقی خانه برخی از سریع ترین اقتصادهای جهان است. با افزایش تقاضای انرژی، منطقه برای حفظ امنیت انرژی خود به انرژی های تجدیدپذیر روی می آورد.

طبق گزارش آژانس بین المللی انرژی، تقاضای انرژی در آسیای جنوب شرقی طی دو دهه گذشته هر سال به طور متوسط ​​3 درصد افزایش یافته است - روندی که طبق تنظیمات سیاست فعلی تا سال 2030 ادامه خواهد داشت.

تحقیقات مرکز انرژی آسه‌آن نشان داد، اما سوخت‌های فسیلی همچنان بر ترکیب انرژی منطقه غالب هستند و در سال 2020 حدود 83 درصد در مقایسه با سهم انرژی‌های تجدیدپذیر 14.2 درصد در همین دوره را تشکیل می‌دهند.

این مرکز گفت: تا سال 2050، نفت، گاز طبیعی و زغال سنگ 88 درصد از کل عرضه انرژی اولیه را تشکیل خواهند داد.

این "وابستگی عظیم" به سوخت های فسیلی آسیب پذیری منطقه را در برابر انرژی افزایش می دهد شوک های قیمت و محدودیت های عرضه، گفت ذوالفقار یورنعیدی، مدیر مدل‌سازی انرژی و برنامه‌ریزی سیاست در مرکز انرژی آسه‌آن.

رویدادهای جهانی مانند همه‌گیری و تهاجم روسیه به اوکراین قیمت‌ها را در سال‌های اخیر افزایش داده‌اند و قیمت نفت در مارس سال گذشته به بالاترین سطح خود در بیش از یک دهه گذشته رسید. همین هفته گذشته، با افزایش تنش در خاورمیانه در پی حمله هوایی، دریایی و زمینی شبه نظامیان حماس به اسرائیل، قیمت نفت تقریباً 6 درصد افزایش یافت.

یورنعیدی گفت: "ظرفیت مالی ما با اروپا متفاوت است. ما نمی توانیم برای تامین گاز خود از همه پیشی بگیریم."

دیوید تو، تحلیلگر انرژی و انرژی کم کربن در BMI Fitch Solutions، گفت به ویژه، بخش‌های انرژی گاز و زغال‌سنگ آسیای جنوب شرقی با رشد برق گسترش یافته است و این بازارها را به طور فزاینده‌ای در معرض قیمت‌های بی‌ثبات سوخت‌های فسیلی در بازار بین‌المللی قرار داده است.

مرکز انرژی آسه آن تخمین می زند که اگر کشورهای آسیای جنوب شرقی اکتشافات قابل توجهی انجام ندهند یا به زیرساخت های تولید فعلی اضافه نکنند، این منطقه تا سال 2025 به یک وارد کننده خالص گاز طبیعی و تا سال 2039 زغال سنگ تبدیل خواهد شد. این امر قیمت سوخت های فسیلی را افزایش می دهد و فشار بیشتری بر مصرف کنندگان وارد می کند.

یورنایدی گفت که برای جلوگیری از این امر، منطقه باید منابع انرژی خود را برای رشد اقتصادی و امنیت متنوع کند.

به گفته تو، بیشتر، اگر نگوییم همه، بازارهای آسیای جنوب شرقی برای اعلام اهداف انرژی تجدیدپذیر و تدوین برنامه‌های انتقال انرژی کم کربن خود گام‌هایی برداشته‌اند.

یورنایدی گفت: «به طور کلی، سیاست‌ها و روندهای منطقه نشان می‌دهد که کشورها مشتاق گذار به انرژی پاک هستند.

انتقال انرژی از مالزی به اندونزی

مالزی

به گفته وزارت اقتصاد مالزی نقشه راه ملی انتقال انرژی خود را در ماه ژوئیه راه اندازی کرد که ظرفیت انرژی تجدیدپذیر خود را افزایش می دهد و وابستگی فزاینده آن به واردات گاز طبیعی را کاهش می دهد.

این وزارتخانه گفت که نقشه راه 10 پروژه شاخص را شناسایی کرده است، از جمله طرح هایی برای ساخت یک نیروگاه فتوولتائیک خورشیدی یک گیگاواتی - بزرگترین نیروگاه جنوب شرقی آسیا - که می تواند مستقیماً نور خورشید را به انرژی تبدیل کند.

به گفته مقامات، انرژی خورشیدی از سال 2011، با نرخ رشد ترکیبی ظرفیت نصب شده سالانه 48 درصد، دلگرم‌کننده‌ترین بخش چشم‌انداز انرژی‌های تجدیدپذیر مالزی بوده است.

دیگر توسعه‌های برنامه‌ریزی‌شده شامل یک منطقه یکپارچه انرژی‌های تجدیدپذیر، پنج پارک خورشیدی متمرکز در مقیاس بزرگ و سه کارخانه تولید هیدروژن سبز است. این وزارتخانه گفت که این پروژه ها از 290 گیگاوات پتانسیل فنی انرژی تجدیدپذیر مالزی برای ایجاد یک سیستم قدرت انعطاف پذیرتر و کم کربن استفاده می کنند.

ویتنام

در ماه مه، ویتنام برنامه توسعه نیرو 8 خود را اعلام کرد، تعهدی برای تقویت انرژی بادی و گاز و در عین حال کاهش اتکای خود به زغال سنگ.

به گزارش رویترز، دولت گفت که پیش بینی می شود منابع انرژی تجدیدپذیر مانند باد و خورشید حداقل 31 درصد از نیاز انرژی ملی را تا سال 2030 تشکیل دهند.

بر اساس این طرح، تمام نیروگاه های زغال سنگ باید به سوخت های جایگزین تبدیل شوند یا تا سال 2050 فعالیت خود را متوقف کنند. به گفته رویترز، اگرچه زغال سنگ در آینده نزدیک به عنوان یک منبع انرژی مهم باقی خواهد ماند و حدود 20 درصد از کل انرژی کشور را در سال 2030 تشکیل می دهد، اما از حدود 31 درصد در سال 2020 کاهش خواهد یافت.

سنگاپور

طرح سبز 2023 سنگاپور نیز به طور مشابه بر جذب انرژی های تجدیدپذیر تاکید دارد. وزارت پایداری و محیط زیست گفت که هدف آن افزایش استقرار انرژی خورشیدی به حداقل 2 گیگاوات ظرفیت تا سال 2030 است که حدود 3 درصد از تقاضای برق پیش بینی شده را برآورده می کند.

به گفته این وزارتخانه، حدود 95 درصد از برق سنگاپور از گاز طبیعی، منبع انرژی سوخت فسیلی، تولید می شود.

اگرچه محدودیت‌های جغرافیایی سنگاپور گزینه‌های انرژی تجدیدپذیر آن را محدود می‌کند، اما این طرح اقداماتی مانند پنل‌های خورشیدی روی پشت بام و همچنین واردات برق و هیدروژن از سایر کشورهای آسیای جنوب شرقی را برای کاهش اتکا به سوخت‌های فسیلی اجرا خواهد کرد.

سال گذشته، شرکت Keppel Electric سنگاپور قراردادی دو ساله با لائوس برای واردات تا 100 مگاوات برق آبی تجدیدپذیر از طریق تایلند و مالزی امضا کرد. رسانه های محلی گزارش دادند که این اولین واردات انرژی تجدیدپذیر سنگاپور و همچنین اولین تجارت چندجانبه برق فرامرزی با مشارکت چهار عضو آسه آن بود.

یورنعیدی گفت: «روشن است که منطقه نقش قابلیت اطمینان انرژی و انعطاف پذیری در میان شوک های مختلف انرژی را درک می کند.

فیلیپین

بازارهای آسیای جنوب شرقی نیز به دنبال جذب خارجی هستند BMI's Thoo گفت: شرکت هایی که در زمینه انرژی های تجدیدپذیر تخصص دارند تا بخش های تجدیدپذیر خود را توسعه دهند.

او افزود: «انرژی های تجدیدپذیر [اینجا] نسبتاً کمتر از چین و بازارهای غربی توسعه یافته اند.

در نوامبر، فیلیپین الزامات مالکیت فیلیپینی را حذف کرد به گفته شرکت حقوقی بین‌المللی بیکر مکنزی، در برخی از منابع انرژی تجدیدپذیر، به سرمایه‌گذاران خارجی اجازه می‌دهد تا پروژه‌های مربوط به منابع انرژی خورشیدی، بادی، آبی یا اقیانوسی را به طور کامل در اختیار داشته باشند. شرکت های خارجی در گذشته می توانستند تنها تا 40 درصد از چنین پروژه های انرژی را در اختیار داشته باشند.

بر اساس گزارش بانک جهانی، مالکیت خارجی برای تسهیل پروژه‌های تولید بادی تجدیدپذیر در فیلیپین ضروری است که پتانسیل نصب 21 گیگاوات نیروی بادی فراساحلی تا سال 2040 را دارد. این گزارش خاطرنشان کرد که این معادل حدود یک پنجم برق آن است.

در این گزارش آمده است که فیلیپین به شدت به سوخت‌های فسیلی وارداتی متکی است که آن را در معرض خطر محدودیت‌های عرضه و افزایش قیمت قرار می‌دهد.

اما بانک جهانی گفت شرکت‌های خارجی می‌توانند دانش و تجربه خود را به ویژه در کمک به پروژه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر از مرحله پیش توسعه به مراحل بعدی که مستلزم هزینه‌های بالاتر است، روی میز بگذارند.

اندونزی

اندونزی همچنین برخی محدودیت‌های مالکیت خارجی را کاهش داده است تا در سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر حرکت کند.

به عنوان مثال، طبق گزارش مجله حقوق تجارت آسیا، اکنون اجازه مالکیت 100٪ خارجی بر پروژه های انتقال نیرو، توزیع برق و تولید برق (با ظرفیت بیش از 1 مگاوات) را می دهد.

یورنعیدی گفت: "ما خوشبین هستیم که سرمایه گذاری خارجی زیادی طی چند سال آینده وارد شود و در نتیجه پروژه های انرژی تجدیدپذیر بیشتری در منطقه ایجاد شود."

فنجان های فیوز EV پیشرفته ما هستند

طراحی شده برای اطمینان از ایمنی و کارایی در این چشم انداز در حال تحول. با افزایش اندازه و وزن خودرو، فنجان های فیوز ما قابلیت اطمینان و حفاظت مورد نیاز برای این امکانات پارکینگ مدرن را فراهم می کند. ما اهمیت ایمنی آتش نشانی را درک می کنیم و متعهد به حمایت از انتقال به تحرک الکتریکی هستیم.